Soms leiden ontdekkingen je op een onverwacht pad. Via een toevallige kennismaking met reflexintegratie ontstond bij mij een diep verlangen om te begrijpen hoe gedwongen verplaatsing en migratie hun sporen achterlaten in ons lichaam – niet alleen in onze directe ervaring, maar ook over generaties heen.
Als coach werk ik veel met mensen die een geschiedenis van verplaatsing met zich meedragen. In het bijzonder richt ik me op twee groepen: de Indische naoorlogse generaties en internationaal geadopteerden. Bij beide groepen zie ik patronen die mogelijk verband houden met hoe ons lichaam omgaat met ingrijpende verplaatsing en de stress die daarmee gepaard gaat.
Wat mij fascineert aan reflexintegratie is hoe fundamenteel het is voor onze ontwikkeling. Reflexen zijn onze eerste beschermingsmechanismen – ze helpen ons overleven en vormen de basis voor hoe we ons later ontwikkelen. Wanneer deze reflexen niet volledig geïntegreerd zijn, kan dit impact hebben op verschillende ontwikkelingsgebieden. Dit kan zich uiten in uitdagingen met gronding en stabiliteit, moeite met stressregulatie, en effecten op zowel cognitieve als motorische ontwikkeling.
In mijn verkennende reis naar reflexintegratie zie ik mogelijke verbanden tussen deze niet-geïntegreerde reflexen en onze aanpassingsstrategieën. We vinden manieren om te functioneren, vaak door overcompensatie, maar dit vraagt continue inspanning van ons systeem.
Dit is het begin van een onderzoeksreis. Na het volgen van de MNRI-opleiding wil ik onderzoeken hoe reflexintegratie zou kunnen bijdragen aan het herstel van verplaatsingstrauma. Niet om het verleden uit te wissen – dat kan niet en dat hoeft ook niet – maar om het systeem te helpen ontspannen, om nieuwe verbindingen mogelijk te maken en reflexen weer te integreren in het systeem.
Mijn hoop is dat dit onderzoek uiteindelijk zal bijdragen aan een beter begrip van hoe we mensen kunnen ondersteunen die deze geschiedenis met zich meedragen. Want als we het fundament kunnen versterken, creëren we misschien meer ruimte voor herstel en groei – niet alleen voor de huidige generatie, maar ook voor hen die nog komen.
Léon Kempees